Cover Naar School voorjaar 2016

Naar School: Ik-heb-het-allemaal-prima-voor-elkaar

“Of ik het niet al druk genoeg heb?” Ik laat de vraag even op me inwerken. Tja druk, druk… Hij heeft wel een punt. Druk heb ik het wel. ‘s Morgensvroeg denk ik geregeld: jee, hoe kom ik de dag door, om ‘s avonds naar het bed gaan met de frustrerende gedachte: jee, weer niet allemaal gelukt.

“Nou?” dringt de man van de Beebox aan. Hij staat in de deuropening met onze wekelijkse box vers in zijn handen, terwijl ik onze enthousiaste pup in bedwang probeer te houden om te voorkomen dat ‘ie of in de benen van de man hapt of de box te grazen neemt. “Nee joh”, zeg ik, “hartstikke leuk zo’n pup, zóóóó’n lief beest. Je moet ‘m alleen goed opvoeden. En ja… dat kost best veel tijd. Maar we doen het samen. Iedereen helpt mee. We hebben een schema. Ik overdag, de kinderen na schooltijd en manlief ‘s avonds.” Bizar eigenlijk hoe je vaak op dit soort vragen antwoordt met het idyllische plaatje in je hoofd van hoe je vooraf dacht dat de situatie zou zijn. Want hoewel we ons allemaal eigenlijk best prima aan het schema houden, vergeet ik gemakshalve even alle stressmomenten die we dagelijks extra te verstouwen hebben, nu we een hond hebben. De ontelbare plasjes die we al hebben opgeveegd van de keukenvloer. De nieuwste broek die zo de vuilnisbak in kon, omdat onze lieve pup niet wilde loslaten. De katten die met hoge rug en dikke staart naar d’r uithalen, als ze te dicht in de buurt komt snuffelen. En voorlopig zit ik aan huis gekluisterd vanwege onze viervoeter en tikt de huur van mijn spiksplinternieuwe praktijkruimte gewoon door. Even geen rekening mee gehouden. Tja, met deze ellende ga ik die goede man van de box met vers natuurlijk allemaal niet vermoeien. Maar waarom eigenlijk niet?

Lees verder in column Naar school (ouders van nu)